oktober 2008
Wat is toch de aantrekkingskracht van ‘foute’ mannen? (VIVA)
De verslaafde man.
“Ik voelde meteen dat hij niet goed voor me zou zijn.”
Sofie (33) is opgegroeid bij een alcoholistische moeder en een emotioneel afwezige vader. Ze was vijftien jaar toen ze haar eerste vriendje leerde kennen. Sofie: “Mijn ouders waren gescheiden, ik woonde bij mijn vader. Dat ik zo verliefd werd op die jongen was vooral een poging te ontsnappen aan de situatie thuis.” De man die haar gelukkig moest maken maakte haar ongelukkig. “Ik voelde me compleet afhankelijk van hem. Hij moest me redden. Maar hij was niet zo gek op mij als ik op hem. Ik denk dat het voor hem ook wel zwaar was, een meisje dat je zó nodig heeft. Hij maakte het steeds uit, daar was ik helemaal kapot van. Na een tijdje kwam hij dan weer terug, alsof er niets gebeurd was. Na een knipperlichtrelatie van drie jaar was ik broodmager, helemaal uitgeput en depressief. Toen had ik eindelijk het lef het uit te maken. Paul was mijn tweede liefde. Ik kwam hem tegen in de kroeg. Hij was dronken en stoned maar was die avond ook lief voor me. Hij gaf me aandacht. We maakten een afspraak om samen te gaan eten. De eerste afspraak kwam hij niet opdagen. Hij had zich verslapen. De tweede afspraak was gezellig, maar ik voelde meteen aan dat hij niet goed voor me zou zijn. En dat was ook zo. Hij vergat mijn verjaardag. Hij deed niets in het huishouden. Hij was altijd dronken of stoned. Hij was intimiderend, sloeg met deuren en schreeuwde naar me als hem iets niet aanstond. Hij bekommerde zich totaal niet om mij. Als ik ziek was vond hij me een aansteller. Van binnen voelde ik me zo eenzaam en ongelukkig, maar ik kon er niet mee te stoppen, het mocht niet mislukken. Bovendien dacht ik dat als ik bij hem weg zou gaan hij het niet zo overleven. Ik was ook een soort moeder voor hem. Ik moest voor hem zorgen. De relatie heeft uiteindelijk twaalf jaar geduurd en ik heb twee dochters met hem gekregen. Elke keer dat hij me uitschold, er niet voor me was of midden in de nacht thuis kwam dacht ik: het zal vast beter worden als…. Ik verzon van alles: Als we samen een huis kopen wordt het beter; Als we gaan trouwen wordt het beter; Als we kinderen krijgen wordt het beter. Pas toen ik alles had geprobeerd en het niet beter werd ging ik weg. Van de één op de andere dag pakte ik mijn spullen, liet hem en de kinderen achter en vertrok. Inmiddels hebben we een co-ouderschapsregeling en is alles goed geregeld. Het is de beste beslissing geweest in mijn leven. Scheiden van de man die er nooit voor me is geweest.”
De man met bindingsangst.
“Ik stond om half zeven opgemaakt en in mijn mooiste kleren klaar, maar hij kwam niet en hij belde ook niet. Ik heb tot half negen gewacht en een heel pakje sigaretten opgerookt.”
Marlies (30) heeft verschillende relaties gehad. Marlies: “Ik val op onbeschikbare mannen. Mannen die een relatie hebben en met mij vreemd gaan, mannen die alleen aan zichzelf denken of mannen die het gaat om het hebben van een relatie en niet om mij. Bij Tom dacht ik dat het anders zou zijn. Ik voelde me bijzonder bij hem. En ik was voor het eerst zelf zo ontzettend verliefd. We kwamen elkaar tegen in een café, raakten in gesprek en de hele wereld om ons heen viel weg. Dat had ik nog nooit meegemaakt. We wisselden telefoonnummers uit. De volgende dag kreeg ik een aantal sms-jes. Hij wilde me erg graag zien. Toen we probeerden tot een afspraak te komen had hij pas anderhalve week later tijd. Terwijl ik hem het liefst dezelfde dag nog wilde zien. Uiteindelijk hadden we een date en stond ik om half zeven opgemaakt en in mijn mooiste kleren klaar. Hij kwam niet. Hij belde ook niet. Ik heb tot half negen gewacht en een heel pakje sigaretten opgerookt. Toen ik een vriendin belde zei ze dat ik onmiddellijk moest stoppen met wachten en naar haar toe kon komen. Op weg naar haar belde hij. Ik heb meteen rechtsomkeer gemaakt. Het was een geweldige avond al was ik in het begin wel boos. Maar hij heeft duizend keer sorry gezegd. Hoe hij toch zo stom kon zijn om te laat te komen op onze eerste afspraak. Dat hij een sukkel was geweest. Dat soort teksten. In mijn buik voelde ik dat het niet goed zat, maar ik luisterde daar niet naar. Alle afspraken die volgden gingen mis. Hij kwam altijd te laat. Niet een half uurtje, nee twee, drie uur. Of hij kwam niet. Ik kon hem dan ook niet bereiken. Als we elkaar wel zagen hadden we het erover. Hij was dan zo hartverscheurend eerlijk tegen me, dat ik gewoon niet boos op hem kon worden. Natuurlijk heb ik ook gedacht dat hij gewoon niet verliefd op me is. Maar als we weer samen waren voelde ik onze zielsverwantschap. Door dat gevoel heb ik heel veel getolereerd. Ik had ook hoop dat het een keer wel goed zou gaan. Zo hadden we bijvoorbeeld een afspraak op donderdag en dan zei een vriendin: “Hij komt toch niet.” En dan zei ik: “Maar op donderdag heeft hij nog nooit afgebeld.” Maar hij kwam natuurlijk ook op donderdag niet opdagen. Ik heb veel geleerd over mezelf en ik begrijp nu wel waarom het zo gegaan is. Ik kom uit een gezin met vijf kinderen. Je moest daar vechten voor een beetje aandacht. Mijn vader had een drukke baan, hij was er nooit. Ik heb me door mijn ouders niet gezien gevoeld. Dat ik op onbeschikbare mannen val is een herhaling van de geschiedenis van mijn ‘afwezige’ vader. Ik ben zo lang met Tom doorgegaan omdat ik me in de spaarzame momenten die we samen waren wél door hem gezien voelde. ”
De jaloerse en bezitterige man.
“Dat herkende ik van mijn moeder, die dreigde ook met zelfmoord.”
Anja (26) is opgegroeid als Jehovagetuige. Tot haar twintigste wist ze eigenlijk niets van de wereld. Haar leven bestond uit kerkdiensten, langs de deuren gaan en bijeenkomsten bezoeken van Jehovagetuigen. Ergens diep van binnen wist ze dat ze wilde studeren. Haar ouders waren het daar niet mee eens. Toen Anja er toch voor koos naar de universiteit te gaan, was ze in één klap haar familie en vrienden kwijt. Anja: “Ik voelde me alleen op de wereld. En toen was daar Rick. Hij was mijn reddende engel. De eerste zes weken was het heel leuk, maar toen de universiteit weer begon werd alles anders. Hij vond het maar niks als ik andere mensen zag dan hem. Hij stond me op te wachten bij de universiteit. Checkte mijn telefoon. Belde vriendinnen van mij op om mij te controleren. Hij werd ongelooflijk boos en agressief als ik een woord wisselde met een man. Toen een vriend van mij me belde ging hij helemaal door het lint en schold me uit voor alles wat slecht is. Het gevolg was dat ik niet meer uit ging. Na college ging ik meteen naar huis. Ik zag geen enkele vriendin meer. Hij manipuleerde mij heel erg. Dan belde hij me bijvoorbeeld op en liet hij mij het geluid van een trein horen. Dan zei hij: “Als je niet snel naar huis komt dan spring ik ervoor”. Het was verschrikkelijk. Maar ik durfde niks te doen. Ik voelde me lamgeslagen. Ik was bang voor hem. Hij was verbaal en lichamelijk agressief en daar schaamde ik me voor. Bovendien wist hij heel goed hoe hij me kon raken. Hij dreigde vaak met zelfmoord als ik het in mijn hoofd zou halen bij hem weg te gaan. Dat herkende ik van mijn moeder, die ook dreigde met zelfmoord. Hij zei vaak dat niemand van me hield. Dat mijn ouders me niet voor niets in de steek hadden gelaten. Dat was natuurlijk ook zo. En ik geloofde dat het aan mij lag. Zijn gedrag werd steeds erger. En toch wilde ik er niet mee stoppen. Hij was de enige die ik nog had. Hij prees me twee minuten de hemel in en dat was voor mij voldoende. Door alle stress haalde ik geen enkel studiepunt. Toen we een keer samen in een café waren en ik een vuurtje kreeg van een onbekende man, sloeg hij helemaal door. Thuis heeft hij me een blauw oog geslagen. Pas toen mijn huisgenoot zei: “Als jij nu niet de politie belt dan doe ik het”, dacht ik misschien moet ik er mee stoppen. Dat was pas na twee jaar. Toen kon ik aan de slag met mezelf.”
————————————————————————————————————————————–
Carolien Roodvoets over vrouwen die een abonnement hebben op fout reisgezelschap.
Volgens Psycholoog Carolien Roodvoets zijn vrouwen die lijden onder een slechte relatie maar er niet mee kunnen stoppen relatieverslaafd. Roodvoets legt in haar boek ‘Het Monsterbond’ uit dat deze vrouwen obsessief bezig zijn met hun partner en met de relatie. Als je van deze verslaving af wil heb je daar professionele hulp bij nodig. Aan elke verslaving liggen namelijk problemen ten grondslag die opgelost moeten worden. Roodvoets beschrijft in haar boek verschillende ‘foute’ mannen. De man met bindingsangst, de jaloerse man, de afstandelijke man, de seksueel perverse man, de gewelddadige man, de verslaafde man en de narcistische man.
De vraag is natuurlijk waarom vrouwen steeds opnieuw op een ‘foute’ man vallen. Een waarom ze niet bij de ‘foute’ man weggaan als ze weten dat hij niet goed voor hen is. Volgens veel psychologen is de band die we vroeger met onze ouders hadden bepalend voor de kwaliteit van ons latere liefdesleven. Mensen herhalen onbewust de geschiedenis. Had je een onbeschikbare vader, dan val je vaak op een man die ook onbeschikbaar is. Kom je uit een gezin waar verslavingen een rol spelen, kies je voor een man die ook een verslaving heeft. Bovendien trekken ‘foute’ mannen vrouwen aan die zorgzaam zijn. Vrouwen waarvan ze weten dat ze veel te geven hebben. De vrouwen die op ‘foute’ mannen vallen gaan als een soort Moeder Teresa aan de slag om van hem een droomprins te maken. Ze wil alles doen om hem gelukkig te maken in de hoop dat hij haar dan gelukkig zal maken. Uiteindelijk zal dat niet lukken. Ze maken en houden elkaar juist ongelukkig. Is de relatie eindelijk voorbij is de kans groot dat de relatieverslaafde vrouw weer op een foute man valt. Daarom is het handig de foute man in ieder geval te herkennen.
Meer lezen?
Titel: ‘Als hij maar gelukkig is, vrouwen die te veel in de liefde investeren.’
Auteur: Robin Norwood
Titel: ‘Houden van is niet genoeg.’
Auteur: J. Verhust
Titel: ‘Duivelsdriehoek’
Auteur: Carolien Roodvoets