augustus 2008

Passanten: Campers (Z-Krant)

Lore (23) en Jokin (27) komen uit Baskenland en zijn drie weken geleden vertrokken uit San Sebastian voor een reis door Europa. Ze zijn via de Normandische kust door België naar Amsterdam gereden. Vandaag trekken ze weer verder, naar Duitsland. Daar willen ze een jongleerfestival bezoeken. De bestelbus hebben ze zelf omgebouwd tot camper. Het is een klein busje, maar aan alles is gedacht. Onder het bed hebben ze de opslag van kleding en andere spulletjes. De schoenen gaan uit voordat ze het slaapvertrek mogen betreden. Op het bed ligt het ontbijt: koekjes, melk en cakejes uit eigen land. Geen Nederlandse lekkernij te bekennen. Lore: “Het is de tweede keer dat we in Amsterdam zijn, maar we verdwalen hier nog steeds. Al die kleine straatjes.” Jokin: “We hebben elke dag de tram gepakt naar het centrum en daar hebben we musea bezocht en gewandeld. Heel veel gewandeld. We zijn natuurlijk ook naar de wallen geweest. En we hebben zelfs een live-seksshow gezien. Het leek allemaal zo chique en exclusief. Binnen was het super netjes, op de foto’s die er hingen stonden de mooiste mannen en vrouwen. Maar de show was erg slecht en ranzig. Dat vonden we niks.” Lore: “We hebben ook uitstapjes gemaakt, naar Marken, Alkmaar en Volendam. Heel mooi.” Jokin: “We wilden wel op de camping slapen, maar die zat vol. En met de regen is het ook veel lekkerder in de auto. Met een echt bed, een matras en kussens. We hebben geen politie gezien, maar het is verboden. Er hangt hier zo’n bordje.” Lore: “We hebben geen souvenirs meegenomen uit Amsterdam. Nou ja, wel marihuana en hasj, maar geen klompen ofzo.”

Martial (44) en Dominique (45) uit Zwitserland zijn voor het eerst zonder hun twee dochters van zestien en achttien op vakantie. En dat bevalt goed. Al missen ze de meiden ook wel. Drie weken lang trekken ze door Nederland. Dominique: “Behalve het weer is Nederland prachtig.” Martial: “Veel slechter kan het weer ook niet worden. Tenzij het gaat sneeuwen.” Dominique: “We hebben er rekening mee gehouden hoor, met het slechte weer. Dat weet je gewoon als je naar Nederland gaat, dan kan het regenen.” Vlak naast de oude waterzuivering op het Zeeburgereiland hebben ze een plekje gevonden met hun camper. Aan de achteruitkijkspiegel hangt een plastic vogel te bungelen aan een draadje. Een Tom-Tom plakt tegen de voorruit. Alles is uitermate netjes. Binnen in de camper is het zo ruim en schoon dat het lijkt alsof ze er nooit zitten. Ze hebben hun tweepersoonsbed boven de bestuurderscabine hangen. Dominique: “Als je ’s avonds gaat slapen trek je die heel handig naar beneden en dan heb je een echt bed. Als je de volgende ochtend weer gaat rijden, duw je het bed weer omhoog. We reisden altijd met de kinderen en we hebben achter in de camper ook nog voldoende slaapgelegenheid. Nu zijn we maar met zijn tweeën en hebben we zo veel ruimte.” Martial: “We weten ’s ochtends nog niet waar we ’s avonds slapen. We rijden nu richting Marken en daarna zien we wel. We zijn twee dagen in Amsterdam geweest. Naar het Van Gogh museum en naar het Rijksmuseum. Vijftien jaar geleden waar we hier ook, maar een grote stad als Amsterdam moet je niet met kinderen bezoeken.”

In een witte bestelbus, omgebouwd tot camper, trekken Julian (28) en Mitch (28) uit Nieuw Zeeland heel europa door. Tegen de voorruit aangeplakt een woordenboek, WC rol, een bal, de kaart van Nederland, twee leesboeken en een frisbee. Op de grond in de bestuurderscabine plantjes bieslook, peterselie en basilicum. Schoenen, tassen en wat kleren. Hun reis is begonnen in Ierland en naarmate ze zuidelijker komen worden de mensen er ook leuker op, aldus Julian. Mitch: “We zijn naar Amsterdam gekomen omdat we de gelegenheid niet onbenut konden laten. Amsterdam is tenslotte beroemd. We raken hier constant verdwaald. Onmogelijke straatnamen. En alles is ingedeeld in vierkanten, super georganiseerd, maar door de grachten is niets terug te vinden.” Het weer in Nederland is na weken van regen omgeslagen in tropische hitte. Vandaag gaan ze dan ook naar het strand. En dan trekken ze weer verder. Richting Frankrijk. Julian: “Klopt het dat ze paddo’s gaan verbieden in Amsterdam? Dan zou Amsterdam toch niet meer hetzelfde zijn. We hebben gisteren een doosje leeg gegeten. Ik had daarna niet het gevoel dat ik kon vliegen, maar het was wel mooi om mee te maken.” Mitch: “Dit was precies de goede plek om het te proberen. Midden in de natuur.” Julian en Mitch staan met hun camper en een tentje op een grasveld onder een boom, langs de Amstel. Je mag er niet kamperen maar de politie, die wel regelmatig voorbij komt, zegt er niets van. Julian: “We willen de vrijheid hebben. Een camping is verschrikkelijk. Alleen maar mensen van in de veertig, meestal ook nog met kinderen. Dit is veel beter.” Mitch: “Net voordat we aan onze reis begonnen hebben we een voorraadkast gemaakt achterin de bestelbus. We hebben alles wat we nodig hebben aan boort. We gaan nu ontbijten, met koffie, eieren, vlees, tomaten. Heerlijk.” Julian: “We slapen om en om in de tent of in de bus. De tent is fijner, daar kan je languit in liggen. In de camper is het kleiner.”

Aan de Ouderkerkerdijk liggen prachtige grote woonarken. Aan de kant van de weg tegen wat boomstammen aan gedrukt, staat een verdwaalde camper. Nic is ‘m aan het schoonmaken. Nic: “Wij komen net terug van drie weken vakantie in Frankrijk. We hebben deze camper daarvoor gehuurd. Misschien willen we er wel een kopen. Het is een heerlijke manier van reizen. Tenminste voor mij. En voor de kinderen en voor de hond. Maar mijn vrouw die houdt meer van luxe. Zal ik mijn vrouw er even bijroepen?” Agnes is zojuist de buurvrouw aan het vertellen hoe de vakantie was. Nic, Agnes en de twee kinderen Timo en Tessa wonen op een van de arken aan de Ouderkerkerdijk.. Agnes: “Met een auto en een tent op vakantie is natuurlijk veel krapper. Dus wat dat betreft is een camper makkelijker en comfortabeler. Maar een hotel vind ik nog beter. Weet je wat het is, je weet niet wat je aantreft qua sanitair